: مطالعه در نور ضعیف،

:  وقتی که در دوران کودکی به سر می بردین، شایدً خیلی از شبا دوست نداشتید زود بخوابین. بعضی وقتا این اتفاق واسه بچه شمام پیش میاد. کودکان نمی خوان بخوابن و والدین اصرار دارن که فرزندشون در تاریکی در رختخوابش دراز بکشه تا خوابش ببره. خیلی از کودکان در اینجور شرایطی از یه چراغ قوه واسه خوندن کتاب در زیر پتو استفاده می کنن. کودکان از این روش استفاده می کنن؛ چون تصور می کنن نور ضعیف چراغ قوه باعث جلب توجه والدینشون نمیشه و اونا می تونن خیلی راحت داستانای موردعلاقه خود رو بخونن.

 

 

 

 

متأسفانه این کودکان معمولاً لو می رن و والدین از این کار باخبر می شن. تو یه همچین موقعیتی هم احتمال تنبیه هست و هم ممکنه به اونا اخطار داده شه که مطالعه در زیر نور ضعیف، به چشم هاشون آسیب میرسونه.

 

 

 

 

با این حال ممکنه این شرایط این سؤال رو به وجود آورد که واقعاً نور ضعیف به چشما آسیب میرسونه؟ با در نظر گرفتن این که در گذشته چندین نسل از آدما با کمک نور شمع به مطالعه می پرداختن و مشکلی براشون پیش نمی اومد. والدین امروزی بیش ازاندازه محافظه کار هستن؟

 

 

 

 

انگار والدین بیش ازاندازه محافظه کار هستن. در سال ۲۰۰۷ ایده آسیب رسیدن به چشما در نور ضعیف به هنگام مطالعه، به عنوان یکی از ۷ باور عادی و غلط پزشکی اعلام شد که بیشتر پزشکان اونو باور دارن. طبق این تحقیق که در نشریه British Medical Journal منتشر شد، مطالعه در نور ضعیف به چشما آسیب نمیرسونه؛ اما باعث ایجاد درد در چشما و دور و برش می شه.

 

 

رابطه درد چشم ها با مطالعه در نور ضعیف

 

 

 

وقتی که در اتاقی با نور ضعیف قرار می گیرین، چشما خود رو به چند روش با شرایط اتاق تطبیق میدن. در روش اول، سلولای 

یاخته استوانه ای

 و یاخته مخروطی شبکیه، مواد شیمیایی حساس به نور بیشتری تولید می کنن. این مواد شیمیایی نور رو شناسایی کرده و اونو به یه سیگنال الکتریکی تبدیل می کنن. بعد این سیگنال به مغز فرستاده میشه. در روش دوم، ماهیچه های عنبیه شل می شن و این باعث باز شدن مردمک چشما می شه. بدین روش مردمک بسیار بزرگ می شه. این موضوع به چشما اجازه میده تا به اندازه ممکن نور جذب کنن. در آخر در روش سوم، سلولای عصبی شبکیه طوری خود رو وفق میدن که بتونن با نور کم کار کنن. وقتی که در حال مطالعه هستین، چشم شما باید روی تصویر کلماتی که روی شبکیه هستن، فوکوس کنه. واسه این کار، هم عنبیه و هم ماهیچه های چشم که شکل عدسیای چشم رو کنترل می کنن، باید منقبض شن تا تصویر تنظیم شده رو روی شبکیه نگه دارن.

 

اگه در نور کم به مطالعه می پردازید، ماهیچه های چشمی شما، چندین سیگنال دریافت می کنن. این سیگنالا عبارت ان از شل شدن واسه جمع آوری بیشترین نور و منقبض شدن واسه حفظ تصویر تنظیم شده. وقتی که وسیله دلخواه نور کمی داره، عمل فوکوس سخت تر می شه؛ چون اختلاف میان کلمات و صفحه، خوب نیس. این موضوع توانایی چشم واسه تشخیص جزئیات تصویر رو کم می کنه. این توانایی، دقت دید اسمشه. چشماتون باید سخت تر کار کنه تا کلمات رو از صفحه جدا کنه. این موضوع باعث ایجاد فشار در ماهیچه های چشم می شه.

 

 

 

 

وقتی که مدت زیادی چشما شدیدا کار می کنن، خسته می شن. این فشار ممکنه باعث ایجاد یه سری مشکلات جسمی مانند درد یا خارش در کره چشم، سردرد، درد کمر و گردن و تاری دید شه. از اونجا که به هنگام فوکوس روی یه وسیله، زیاد پلک نمی زنید، ممکنه دچار خشکی چشم هم بشوید. هیچ کدوم از این علائم به چشما آسیب نمی رسونن و معمولاً به خودی خود از بین می رن. با این حال اگه علائم از بین نرفتند، به چشم دکتر مراجعه کنین. ممکنه دچار یه مریضی چشمی نهفته مانند نزدیک بینی باشین. علائم نزدیک بینی مثل علائم فشار چشم است. به خاطر همین بعضی افراد فکر می کنن مطالعه در نور کم، باعث آسیب جدی به چشما می شه.

 

 

 

 

الان، قدرت بینایی کودکانی که در نور کم کتاب می خونن، مشکلی نداره. با این حال، بهتره در نور عادی به مطالعه بپردازند. هم اینکه می تونین به هنگام مطالعه از ایجاد فشار در چشم جلوگیری کنین. این کار از راه پلک زدن دائمی و فوکوس روی شی ء ای دور به مدت ۱۵ الی نیم ساعت، شدنیه.

 

 

.

منبع :