مجددا توسط فیلیپجو و همکاران (۱۹۴۱) ، گودی (۱۹۵۱) و شر و آلن (۱۹۵۳) توصیف گردید. در ایران نیز این گونه اولین بار توسط تنها معافی و همکاران (۱۳۸۵) از ریشه موز در استان سیستان و بلوچستان گزارش گردید. در این بررسی گونه مذکور از خاک اطراف ریشه های خربزه و هندوانه از شهرستان سرخس و تربت جام جمع آوری و شناسایی گردید.
۴-۲-۱۲-۲-گونه Pratylenchus neglectus (Rensch, 1924) Filipjev & Schuurmans stekhoven, 1941
در نمونههای مورد بررسی نر مشاهده شد.
این گونه اولین بار از خاک اطراف ریشههای چاودار در کشور آلمان شناسایی گردید. این نماتد در مناطق معتدل جهان انتشار داشته و تا کنون از میزبانهای مختلف از قبیل غلات، چلیپائیان، لگومینوز، توت فرنگی و درختان میوه گزارش شده است (تاون شد و اندرسن، ۱۹۷۶، لوف، ۱۹۹۱). این گونه برای اولین بار توسط خبری (۱۳۷۲) از روی هندوانه بادام زمینی و سویا با نامP. minyus Sher & Allen, 1953 گزارش گردید. کارگر (۱۳۶۸) از خاک اطراف ریشه انار، پسته و بادام در استان یزد، دامادزاده و اخیانی (۱۳۶۸) از مزارع مختلف قزوین، نیکنام ( ۱۳۷۰) از خاک اطراف ریشههای چغندرقند، ذرت، گندم و جو در دشت مغان، پاک نیت (۱۳۷۰) از خاک اطراف ریشه درختان انگور در استان فارس، مهدیخانی مقدم و همکاران (۱۳۷۴) ازخاک مزارع چغندرقند منطقه مشهد، تنها معافی (۱۳۷۷) ازخاک اطراف ریشه گندم، نوروزی و باروتی (۱۳۷۹) از روی گوجه فرنگی استان بوشهر، باروتی و همکاران (۱۳۸۳) از باغات پسته استان کرمان، حسن زاده و همکاران (۱۳۸۴) ازمزارع یونجه استان همدان، تنها معافی و همکاران (۱۳۸۴) ازخاک مزارع سیب زمینی استان های تهران، سمنان و آذربایجان غربی، نوری و همکاران (۱۳۸۵) از باغات میوه زنجان، کارگر (۱۳۸۵) از خاک اطراف ریشه های چغندرقند استان همدان، علی رمجی و همکاران (۱۳۸۵) از گیاهان زراعی مختلف منطقه جیرفت و کهنوج، گیتی و همکاران (۱۳۸۵) از مزارع سیب زمینی استان همدان، افشار و همکاران (۱۳۸۵) از باغات انار، پسته وحشی، چیکو، زردآلو، زیتون و گیلاس جیرفت این گونه را گزارش کرده اند. در این بررسی گونه مذکور از خاک مزارع خربزه در روستای عباس آباد در منطقه جیم آیاد جمع آوری و شناسایی گردید.
۴-۲-۱۲-۳- گونه Pratylenchus thornei, Sher & Allen ,1953
در نمونه های مورد بررسی نر مشاهده نشد.
با استفاده از کلیدهای هاندو و گلدن (۱۹۸۹)، کافیلهو و هانگ (۱۹۸۹) و لوف (۱۹۷۸ ، ۱۹۹۱) گونه مورد بحث با گونه P. thornei مطابقت نشان می دهد. مشخصات و اندازه‌های افراد نمونه با شرح‌های ارائه شده توسط شر و آلن (۱۹۵۳)، لوف (۱۹۶۱) و فورچونر (۱۹۷۷) مقایسه شد و با شرح‌های ارائه شده تطابق کامل داشت. گونه P. thornei همچنین با بعضی از گونه های دیگر مانند P. penetrans ، P. pseudopartensis ، P. meditraneus و P. sefaensis که سر آنها نیز دارای سه شیار عرضی است مورد مقایسه قرار گرفت. گونه P. penetrans با داشتن نر فراوان، وجود کیسه ذخیره اسپرم فعال در ماده بالغ، دم سیلندری با انتهای مخروطی و الگوی سرمتفاوت، گونه P. pseudopartensis با داشتن نرهای زیاد، دم سیلندری با انتهای مخروطی، استایلت کوتاهتر و الگوی سر متفاوت، گونه P. meditraneus با وجود نر و کیسه ذخیره اسپرم فعال و سر کمی کوتاهتر و تا حدودی متمایز از بدن و گونه P. sefaensis با داشتن استایلت کوتاهتر، دم سیلندری با انتهای صاف ، دندانه دار و یا فرورفته، سر کوتاهتر و فرورفته نسبت به بدن و باندهای جانبی متغییر، از گونه P. thornei قابل تمایز هستند. این گونه اولین بار از روی یک نوع گراس و در کالیفرنیا توسط شر و آلن (۱۹۵۳) معرفی شده است. در ایران خیری (۱۹۷۲) اولین بار آنرا از مزارع گندم ، چغندر، بادام زمینی، گوجه فرنگی ، سویا، لوبیا، سیب زمینی، آفتابگردان در کرج و چایکاری های رشت گزارش کرد. سپس توسط محققین مختلف از مزارع و باغات مختلف کشور گزارش گردید. در این بررسی گونه مذکور از خاک اطراف ریشه های خیار و کدو خورشتی و کدو تنبل از روستای امرغان در جاده قوچان و روستای کمبلان در حومه شهرستان چناران و مزارع خواجه ربیع جمع آوری و شناسایی گردید.

جدول۴-۱۲: خصوصیات مورفومتریک سه گونه از جنس Pratylenchus (اندازه ها بر حسب میکرومتر).

Species P.coffeae P.neglectus P.thornei
Characters Female Female Female
N 5 5 8
L (455-615)525±۷۳.۴۵ (۳۸۰-۵۸۰)۵۱۰±۶۳.۲۹ (۵۶۰-۷۲۰)۶۴۷.۵ ±۶۰.۹۷
a (22.1-29.6)27.4±۳.۱۶ (۲۳.۶۸-۳۱.۶۶) ۲۷.۱۲, ±۳.۲۶ (۳۱.۵-۳۶.۷)۳۴.۲۳ ±۱.۷۵
b (4.5-5.7)5.3±۰.۳۱ (۵.۳-۸.۷)۶.۷±۱.۰۶ (۵.۳-۷.۹)۶.۲۶ ±۰.۹۸
b’ (4.2-4.5)4.3±۰.۲۳ (۳.۷۸-۵.۲۸)۴.۴۷±۰.۳۵ (۴.۰۱-۵.۹)۵.۰۳ ±۰.۷
c (16.9-22.4)20.05±۲.۳۵ (۱۶.۵۴-۲۶.۲)۲۳.۵۴±۳.۳ (۱۷.۵-۲۱.۴)۱۹.۵۳ ±۱.۳۹
c’ (2.2-2.4)2.32±۰.۲۲ (۱.۵۶-۲.۷)۱.۹۳±۰.۱۹ (۲-۲.۷)۲.۳۶ ±۰.۲۸
v (0.84- 0.87)0.85±۰.۰۶ (۰۷۸-۰.۸۴)۰.۸۳±۰.۰۲ (۰.۶۸-۰.۷۷)۰.۷۲ ±۰.۰۳
v’ (0.86- 0.89)0.87±۰.۰۸ (۰.۸۴-۰.۸۹)۰.۸۶±۰.۰۳ (۰.۷۶-۰.۸۱)۰.۷۸ ±۰.۰۱
Stylet (16-17)16.6±۰.۵۸ (۱۸-۱۹)۱۸.۷۵±۰.۷۶ (۱۶-۱۹)۱۷.۵ ±۱.۳۷
m (0.41-0.48)0.45±۰.۰۲ (۰.۴۷-۰.۵۶)۰.۵۱±۰.۰۴ (۰.۴۲-۰.۵۳)۰.۴۷ ±۰.۰۴
MB (0.46-0.55)0.53±۰.۰۳ (۰.۵۶-۰.۶۴)۰.۵۲±۰.۰۴ (۰.۵-۰.۶۶)۰.۵۹ ±۰.۰۶
G1 (21.8-27.8)25.9±۳.۳۶ (۳۳.۴۳-۴۹.۵۶)۳۹.۷۱±۳.۷ (۱۹.۵-۲۷.۵)۲۴.۵ ±۳.۰۸
PVS (17-21)18.29±۲.۲۵ (۱۵-۲۳)۱۹.۶۲±۳.۹۲ (۱۷-۲۲)۱۹.۳۳ ±۱.۷۵
Tail length (25-29)26.83±۱.۸۰ (۱۹-۲۲)۲۱.۷۵±۲.۱۵ (۲۹-۳۳)۳۰.۵ ±۱.۵۱
۴-۲-۱۳- جنس Psilenchus, deman, 1921
نماتدهای کرمی شکل به طول ۷/۰ تا ۷/۱ میلیمتر، بدن آنها پس از تثبیت به طرف شکمی خمیدگی پیدا می کند. سطوح جانبی بدن دارای چهار شیار طولی، آمفیدها به صورت شکاف عرضی درناحیه پایه لب های جانبی، فاسمیدها مشخص و در نیمه اول دم است. سربلند، گرد یا مخروطی، صاف یا شیاردار، شبکه کوتیکولی سر ضعیف، استایلت استوانه ای شکل، قسمت مخروطی آن کوتاهتر از قسمت استوانه ای آن، فاقد گره های انتهایی، حباب میانی مری دارای رشد خوب و بیضی شکل، حباب انتهایی مری کوچک و گلابی شکل و نسبت به روده به حالت اتصالی، دریچه بین مری و روده مشخص، فرج نزدیک وسط بدن، فاقد زائده اپیپتیگما و غشای جانبی، دارای دو تخمدان که در طرفین شکاف تناسلی کشیده شده اند. کیسه ذخیره اسپرم بلند و در امتداد محور تخمدان، دم بلند و کشیده با انتهای چماقی شکل تا گرد، بورسا شیاردار و محدود به ناحیه دفعی _ تناسلی ، اسپرم ها کروی، متوسط تا بزرگ، اندام تناسلی نر از نوع Tylenchoid، طول آن ۲۵ تا ۳۳ میکرومتر، گوبرناکولوم ساده و هلالی شکل است (صدیقی، ۲۰۰۰).
در نمونه های مورد مطالعه از این جنس یک گونه شناسایی گردید.
۴-۲-۱۳-۱- گونه Psilenchus iranicus, Kheiri,1970
با استفاده از کلید مربوط به شناسایی گونه های جنس Psilenchus و مقایسه مشخصات افراد نمونه با شرح گونه توسط خیری (۱۹۷۲) ، افراد نمونه با گونه P. iranicus مطابقت دارد. گونه P. iranicus به لحاظ شباهت با گونه های P. elegans و P. hilarus مورد مقایسه قرار گرفت. گونه P. elegans به لحاظ اینکه سطوح جانبی بدن دارای چهار شیار طولی با حاشیه دندانه دار و عدم وجود فاصله محل ریزش غده پشتی مری از زیر گره های استایلت، گونه مذکور را از گونه مورد مطالعه، متمایز می کند. گونه P. hilarus دارای چهار شیار طولی صاف در سطوح جانبی بدن وفاصله محل ریزش غده پشتی مری از زیر گره های استایلت تا طول استایلت است، که گونه مذکور را از گونه مورد مطالعه متمایز می کند.
این گونه اولین بار در دنیا توسط خیری در سال ۱۹۷۰ از خاک اطراف ریشه های secal cereal در کرج گزارش شد. در ایران نیز خیری (۱۹۷۰) آنرا برای اولین بار گزارش کرد. در این بررسی گونه مورد مطالعه از خاک اطراف ریشه های طالبی و خربزه از روستای قلعه بالا در حومه شهرستان کاشمرجمع آوری و شناسایی گردید.
جدول۴-۱۳: خصوصیات مورفومتریک یک گونه از جنس Psilenchus (اندازه ها بر حسب میکرومتر).

Species P. iranicus P. iranicus
Characters Female Male
N 5 2

L (1100-1320)1208.33±۸۸.۸۳ (۱۰۸۰-۱۲۶۰)۱۱۷۰±۱۲۷.۲۷
a (36.5-43.55)39.84±۲.۸۸ (۵۱.۵-۵۲.۳)۵۱.۹±۰.۵۶
b (6.25-8.3)7.29±۰.۸۱ (۷.۱-۷.۴)۷.۲۵±۰.۲۱
c (7.5-8.9)8.15±۰.۵۳ (۸.۳-۸.۵)۸.۴±۰.۱۴
c’ (6.95-7.93)7.35±۰.۳۳ (۷.۵-۷.۸)۷.۶۵±۰.۲۱
v (0.5-0.53)0.51±۰.۰۱ —-
v’ (0.56-0.62)0.58±۰.۰۲ —-
Stylet (16-20)18.16±۱.۴۷ (۱۶-۱۷)۱۶.۵±۰.۷۰
m (0.47-0.50)0.48±۰.۰۱۳

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید